Μεγάλος Καταρράκτης Πετροπουλακίου
Ήταν Κυριακή 3 Ιανουαρίου όταν κάναμε ποδαρικό στις cyberότσαρκες για την νέα χρονιά με τους καταρράκτες του Πετροπουλακίου. Η εξόρμηση, εκτός από τον εντοπισμό του 2ου καταρράκτη στο φαράγγι κάτω από το χωριό, συνοδεύτηκε με την... λασπωμένη κοπή της βασιλόπιτας της cyberότσαρκας, κάτω από τον ήχο των νερών και με φόντο τις χιονισμένες κορυφές των Οντρίων!
Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο τρόπος με τον οποίο αποχαιρετίσαμε το 2009 δεν διέφερε κατά πολύ από αυτόν που υποδεχτήκαμε το 2010. Βουνό, περιπέτεια, καταρράκτες σε έναν όμορφο χειμερινό (παρόλο που οι θερμοκρασίες δεν ήταν και τόσο "χειμερινές") περίπατο... Αφορμή της εξόρμησης ήταν, αξιοποιώντας τις πληροφορίες που είχαμε, να εντοπίσουμε τον 2ο καταρράκτη που σχηματίζει το ποτάμι μέσα στο αφιλόξενο φαράγγι.
Την βασιλόπιτά μας αποφασίσαμε να την κόψουμε στην τοποθεσία που καταγράψαμε κατά την πρώτη μας εξόρμηση στο Πετροπουλάκι... Η λιτή διαδικασία της κοπής ολοκληρώθηκε σχετικά σύντομα με το φλουρί να πέφτει στο κομμάτι αυτό που αποφασίσαμε, συμβολικά, να αφιερώσουμε στις εξορμήσεις της ομάδας. Καστανόφυτο, Ζευγοστάσιο, Πισοδέρι, Αγία Άννα, Πτελέα, Ζώνη, Δραγασιά, Νίκη, Ζέρμα, Κοτύλη, Κορησός, Λάγκα, Αμπελόκηποι, Ομορφοκκλησιά και πάμπολλα ακόμα μέρη που μοιράστηκαν μαζί μας τα κρυμμένα μυστικά τους. Κάποιοι λένε ότι τίποτε δεν συμβαίνει στην τύχη... Ίσως αυτό να είναι για εμάς ένα μήνυμα να εξακολουθήσουμε να μοιραζόμαστε διαδικτυακά τις περιήγησεις μας σε μία περίοδο κατά την οποία νιώθουμε να στερεύουμε από διάθεση αλλά και ελεύθερο χρόνο ώστε να συνεχίσουμε το χόμπυ μας.
Η εξόρμηση εκτυλίχθηκε όπως την περιμέναμε μετά τον -δύσκολο- εντοπισμό και του δεύτερου καταρράκτη του Πετροπουλακίου, χαμένο μέσα στο φαράγγι. Ήταν ένα θέαμα ξεχωριστό από τα υπόλοιπα καθώς τα πολλά νερά που κατεβαίνουν αυτήν την εποχή, έπεφταν μονομιάς κάτω από περίπου 15 μέτρα ύψος, χωρίς να σκάνε σε βράχια πριν "προσγειωθούν". Η ελεύθερη αυτή πτώση του νερού προκαλεί ένα παγωμένο και υγρό ρεύμα αέρα πολλών μποφόρ που καθιστά την παραμονή κάτω ακριβώς από τον καταρράκτη απαγορευτική. Πέντε λεπτά κοντά στο σημείο όπου σκάει το νερό ήταν αρκετά για να καταλήξουμε μουσκεμένοι, κρυωμένοι και με βουητό στα αυτιά!
Δεν είναι σίγουρα από τα μέρη που θα προτείναμε ανεπιφύλακτα για περιήγηση καθώς δεν υφίσταται μονοπάτι, με το απότομο έδαφος, άλλοτε σαθρό, άλλοτε γλιστερό, να μην εμπνέει ιδιαίτερη σιγουριά... Είναι σίγουρα όμως μία ακόμη εμπειρία, μία περιήγηση ιδιαίτερη όπως όλες, μία ακόμη καταγραφή μέσα στον ωκεανό των πληροφοριών του κυβερνοχώρου...
Καλή χρονιά σε όλους!
Επιμέλεια / Κείμενο: toulias
Εξόρμησαν / Συνεργάστηκαν: stergios, nio, toulias, garavelas.