Καταρράκτες Περιβολίου 2

Δεν είναι λίγες οι φορές, που οι άνθρωποι οι οποίοι συναντάμε στα χωριά, μας θεωρούν μυστήριους θησαυροθήρες επειδή δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις προθέσεις μας. Αυτό είναι κάτι το λογικό και από μία συγκεκριμένη οπτική γωνία ...σωστό! Είμαστε οι κυνηγοί των όμορφων αυτών, καλά κρυμμένων θησαυρών του τόπου μας, των μικρών παραδείσων που μας πλουτίζουν σε εικόνες κι εμπειρίες. Παρόλα αυτά όμως, στο Περιβόλι Καστοριάς, όχι μόνο δεν μας γύρισαν την πλάτη αλλά μας υπέδειξαν περισσότερα αξιόλογα μέρη από αυτά που αναζητούσαμε!

Ο κύριος Χρήστος από το Άνω Περιβόλι, από τον πρώτο καιρό που αρχίσαμε να "τριγυρνάμε", ήταν αυτός που μας είπε για το σπήλαιο των Νερών στο Καστανόφυτο, για τον πρώτο καταρράκτη στο Περιβόλι αλλά και αρκετές ακόμη ενδιαφέρουσες τοποθεσίες της περιοχής.

Μετά την πρώτη εξόρμηση στο Περιβόλι και με την επιστροφή μας στο χωριό προέκυψε η πληροφορία για περισσότερους καταρράκτες από τον έναν που είχαμε εντοπίσει εκείνη την ημέρα. Από τότε σχεδιάζαμε την 2η εξόρμηση στο ρέμα που ξεκινάει κάπου ανάμεσα στο Άνω και το Κάτω Περιβόλι. Μισή ώρα περίπου περπάτημα στο ίδιο μονοπάτι που ακολουθήσαμε και στην προηγούμενη εξόρμηση και δεν ήταν καθόλου δύσκολο να ανακαλύψουμε τον δεύτερο, διπλό, καταρράκτη. Ένας καταρράκτης με μορφή "θρόνου" όπως μας τον περιέγραψαν στο χωριό και με αρκετό νερό λόγω της εποχής που τον επισκεφθήκαμε.

Η μικρή λιμνούλα στο σημείο όπου καταλήγει ο καταρράκτης, παίζει όμορφα παιχνίδια με τον ήλιο. Το ορμητικό νερό, μέρος του οποίου προέρχεται από τις πηγές του σπηλαίου των Νερών, γεμίζει σταγονίδια τον αέρα γύρω από τον καταρράκτη. Μία μικρή στάση αρχικά και στην συνέχεια χωριστήκαμε σε 2 ομάδες. Η μία έκανε rappel δίπλα από τον καταρράκτη και η δεύτερη κατευθύνθηκε σε διπλανό ρέμα για μια μικρή εξερεύνηση. Εκεί εντοπίσαμε άλλους δύο καταρράκτες, μικρότερους μεν, αλλά χωρίς να υστερούν σε ομορφιά.

Χωρίς να χάσουμε πολύ χρόνο, βγάλαμε όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορέσαμε ώστε οι ομάδες να ενωθούν ξανά για τον δρόμο της επιστροφής, ο οποίος ήταν πιο δύσκολος διότι στον γυρισμό ήταν ανηφορικός και πιο κουραστικός.

Οι μικροί θησαυροί του τόπου μας τελικά είναι πολλοί περισσότεροι απ'ότι φανταζόμαστε... Δεν είναι ανάγκη να πρόκειται για ακραία τοπία που σου κόβουν την ανάσα, ούτε για αχανείς εκτάσεις παρθένας φύσης όπως τις βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ. Ο τόπος μας κρύβει πολλές παραμυθένιες εικόνες στις πιο ξεχασμένες γωνιές του και αρκεί λίγη όρεξη και γερά παπούτσια για να τις γνωρίσει κάποιος που θα ξέρει να τις εκτιμήσει αλλά πάνω απ'όλα να τις σεβαστεί...

Κείμενο/Φωτογραφίες: nio

Επιμέλεια: toulias

Συνεργάστηκαν: mpezas, wimax, stergios